1.4-poetry : one minuteMay 25, 2009 8:03 am
ต่างคนต่างก้าวพอพอกัน
ทีละขั้นละขั้นด้วยสองขา
แม้ต่างหนทางต่างที่มา
แต่ตั้งหน้าตั้งตาไม่ต่างกัน
ทีละขั้นละขั้นตรงทางขึ้น
ไม่มึนงงหลงทางหรือหวาดหวั่น
เพื่ออยู่เหนือปัญหาสารพัน
ข้ามผ่านความแปรผันอย่างปลอดภัย
ณ จุดสูงสุดใครหยุดยืน
ใครฝืนอยู่บนนั้นได้บ้างไหม
ต่างตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป
สุดท้ายไม่สุดทางกันเสียที
ต่างคนต่างก้าวพอพอกัน
เคลื่อนลงทีละขั้นทั้งทั้งที่
จุดที่เราต่างหมายไม่เคยมี
บนทางบาทวิถีที่เท่าเทียม
ศราทร
มติชนสุดสัปดาห์, กันยายน 2546
