เอ๋ย, ใครตั้งเค้าเจ้าข้าเอย
          เอ้อระเหยลอยชายให้ชิดใกล้
          จากอีกฝั่งฟากฟ้ามาแต่ไกล
          สู่อีกฟากฝั่งใด, ใครเฝ้ารอ

          ลอยชายเชิญชวนตั้งแต่เช้า
          ตั้งเค้ารักใคร่, ใครร้องขอ
          เอ๋ย, เจ้าครึ้มฟ้ามาเคลียคลอ
          ครึ้มใจจดจ่อด้วยพอใจ

          กี่ครั้งตั้งเค้าให้คาดคิด
          ลอยชายชีวิตไปชิดใกล้
          เอ้อระเหยเลยผ่านนานเท่าใด
          เอ้อระเหยดวงใจไม่จดจำ

          เอ๋ย, ใครตั้งเค้าข้าเคยตัว
          เคยใจหม่นมัวจนใกล้ค่ำ
          เอ้อระเหยเอ่ยลาอย่าคืนคำ
          ลอยชายใจช้ำจนเย็นชา

 

                              ศราทร
                              24.8.52