
ฟังสิ…
เสียงนาฬิกาเดินจากอดีต
แขวนคว้างบนผนังสีซีด
รีดรดอนาคตกาล
ล่วงรู้…
ทุกผู้รอคอยเรียกขาน
ไร้การดื้อรั้น-ลั่นดาล
ทะยานสิ้นสุด ณ จุดใด
หมุนรอบ…
ทุกคำถาม-ตอบเริ่มต้นใหม่
เสียงนาฬิกาเดินอยู่ภายใน
หายใจรินรดจนหมดลาน
ศราทร
18.1.52

… ลึกซึ้ง …
Comment by คนที่คุณก็รู้ว่าใคร — January 24, 2009 @ 12:44 pm