คล้ายยังคงหลงค้างทางสายเก่า
          คอยเฝ้าค้นหาใครให้ยึดมั่น
          เป็นฉาก-ช่วงเวลาให้แก่กัน
          ความคุ้นเคยแสนสั้นอันยาวนาน

          ผ่านไปเหมือนไม่เคยเลยผ่านมา
          สบตากันบ้างไหมเมื่อเดินผ่าน
          เราละอองชีวิตของวันวาน
          อาจเหลือเพียงตำนานวันต่อไป

          เพียงเสี้ยววินาทีที่สวนทาง
          หว่านโปรยความเปล่าร้างไว้เท่าไหร่
          ก่อนหันหลังให้กันแล้วลับไกล
          ไร้ที่ว่างในใจให้จดจำ

          เพราะยังคงหลงค้างทางสายเก่า
          กับความเหงาแสนเงียบที่เหยียบย่ำ
          ความรู้สึกสวนทางการกระทำ
          ยินเพียงคำทักทายอยู่ภายใน

 

                              ศราทร