1-poetryFebruary 29, 2008 3:16 pm
อยู่ในมายาภาพหรืออย่างไร
เมื่อใครสักคนโศกในโลกเศร้า
หรือเพียงภาพสมมุติอันมัวเมา
หากมีใครเงียบเหงาเกินเข้าใจ
โลกมีหลายด้าน…
ดำรงอยู่คู่ขนานสักแค่ไหน
มีจังหวะหนักเบาสักเท่าไร
กี่รอยเท้าฝากไว้บนรอยทาง
ด้านหนึ่งดำเนินไป
อีกด้านหนึ่งนั้นไซร้ใช่ขัดขวาง
หากหยาดเหงื่อแท้จริงไม่เคยจาง
สายน้ำใช่ลาร้าง…ยังหลั่งริน
เปิดใจให้กว้าง…
โลกยังมีที่ว่างไม่สุดสิ้น
ทุกรอยเท้าก้าวเดินบนแผ่นดิน
ฤๅไม่เคยดื่มรินกินน้ำตา
ศราทร
มิถุนายน, 2550
เปิดใจกว้าง…คำนี้…ดีนักหนา
ให้เปิดตา…เปิดใจ…ไม่ปิดกั้น
ความเห็นต่าง…ของใคร ๆ…ไม่กีดกัน
ไม่ดื้อรั้น…ไม่เสกสรร…แต่ใจตน
เขียนได้แค่นี้เอง…เพราะนึกได้แค่นี้
ไว้เขียนต่อวันหลัง
เมื่อวาน คุณ pumpond (bloggang) ถามว่าเข้าไปที่บล็อก yawaiam
อย่างไร ได้แนะนำให้คลิก google แล้วคลิก yawaiam ก็ปรากฏว่าคุณ pumpond เข้าไปคอมเมนท์ได้แล้ว
Comment by yawaiam — February 29, 2008 @ 11:52 pm
กลับมาอ่านกลอนที่เขียนไว้นี้
แล้วคิดว่าน่าจะใช้กับบรรยากาศ ณ ขณะนี้ได้ดีจริง ๆ
หากจริงใจจงเปิดใจรับฟังบ้าง
อย่าปิดทางให้เดินยากลำบากแสน
หากเห็นใจคนอื่นบ้างได้ตอบแทน
คนหลายแสนหลายล้านสำราญใจ
Comment by yawaiam — September 18, 2008 @ 1:11 am